Nierproblemen bij de oudere kat

translation services

 

Ziet u uw kat meer drinken dan vroeger?
Braakt hij af en toe?
Is hij al wat op leeftijd?
Vermagert hij?
Stinkt hij uit zijn bek?
Plast hij veel?
Heeft hij regelmatig diarree?
Loopt hij wat moeilijk?
Is hij wat lusteloos?

Als er een combinatie van enkele van deze verschijnselen aanwezig is, is de kans groot dat uw kat lijdt aan chronisch nierfalen. Een andere naam hiervoor is nierinsufficiëntie.

De oorzaak van chronisch nierfalen kan niet altijd gevonden worden. Er wordt wel gedacht dat katten die alleen maar brokjes te eten krijgen meer kans hebben op het ontwikkelen van chronisch nierfalen dan katten die natvoer of vers vleesvoeding krijgen. Een kat is oorspronkelijk een dier dat leeft in erg warme gebieden. Daar voedt hij zich met prooidieren. Omdat het vochtgehalte van prooidieren voldoende is, heeft de kat geen sterke dorstprikkel. In brokjes zit veel te weinig vocht. Echter: omdat katten geen sterke dorstprikkel hebben, drinken ze altijd te weinig. Katten die alleen brokjes te eten krijgen, zijn dus altijd een beetje uitgedroogd. Niet alleen leidt dit tot snelle vorming van blaasgruis, ook lijden de organen (waaronder de nieren) van de kat hieronder.*

Bij chronisch nierfalen is er sprake van bindweefselvorming als gevolg van een ontsteking. Hierdoor wordt de nier klein en hard en kan hij zijn functie niet meer goed uitvoeren. We spreken ook wel van een schrompelnier.

Een belangrijke functie van de nieren is het verwijderen van afvalstoffen van de eiwitstofwisseling uit het lichaam. Als de nieren beschadigd zijn door een chronische ontsteking met bindweefselvorming, vermindert de filtratiecapaciteit van de nieren en blijven deze afvalstoffen in het bloed achter. De kat zal zich hier erg ziek door gaan voelen. Hij wordt misselijk, heeft minder eetlust en gaat braken en vermageren.

Een andere functie van de nieren is om de urine te concentreren. Bij chronisch nierfalen lukt dat niet meer; de urine is minder geconcentreerd, dus de kat plast vaker en de plassen zijn groter. De kat drinkt meer om het vocht weer aan te vullen.

De verschijnselen zoals ik die hierboven heb genoemd, doen zich pas voor als 70 tot 80% van de nieren is aangetast.

Het is verstandig om met uw kat naar een dierenarts te gaan als hij een combinatie van enkele van bovengenoemde verschijnselen vertoont.
De dierenarts zal uw kat eerst lichamelijk onderzoeken. Daarbij let hij/zij vooral op de slijmvliezen van uw kat, de rekbaarheid van de huid, de frequentie van het hart, de conditie van de vacht en het gewicht. Ook zal hij/zij de nieren proberen te voelen.
Daarna volgen urine- en bloedonderzoek en eventueel een echo of röntgenfoto.

Blijkt uw kat daadwerkelijk te lijden aan chronisch nierfalen, dan heeft hij soms een infuus met vocht nodig. Verder kan hij een injectie en/of tabletjes krijgen. Er is zowel reguliere als homeopathische medicatie mogelijk om de nieren nog enige tijd te laten functioneren. Echt genezen lukt niet meer.

Thuis moet u proberen om uw kat meer te laten drinken.
Dit kan door stromend water aan te bieden (bijvoorbeeld door drinkfonteintjes), door blikvoer met extra water te geven, of door de brokken te wellen in water.

Naast de medicatie zal uw dierenarts altijd een nierdieet voorschrijven.
Dit kunt u via de volgende link op mijn webshop bestellen.

 

https://www.docbooff.nl/?pr=AB19CB965E5

*Terwijl ik voor gezonde katten altijd adviseer om ze vers vleesvoeding te geven, onder meer vanwege het ideale vochtgehalte hiervan, adviseer ik dit voor een nierpatiënt niet. Vers vlees bevat veel eiwitten en als de nieren aangetast zijn, kunnen ze al die (afvalproducten van de) eiwitten moeilijk verwerken.

In het reactieveld onder dit blog kunt u andere onderwerpen aangeven waarover u graag zou willen lezen in een volgend blog.

Vond u dit interessant om te lezen? Dan is het fijn als u dit blog wilt delen!

Bedankt!

Verder op de site: www.dierenarts-eygelshoven.nl/living%20in%20style.html
of kies boven een ander blog

Geef een reactie